عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ كَعْبٍ الأسْلَمِيُّ قَالَ كُنْتُ: أَبِيتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ بِوَضُوئِهِ وَبِحَاجَتِهِ، فَقَالَ لِي: اسْأََلْنِي، قُلْتُ: فَإِنِّي أَسْأَلُكَ مُرَافَقَتَكَ فِي الْجَنَّةِ، قَالَ: أَوْ غَيْرَ ذَلِكَ، قُلْتُ: هُوَ ذَاكَ، قَالَ: فَأَعِنِّي عَلَى نَفْسِكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ.( 1) .
عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أنَّهُ سَأَلَ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : سَأَلْتُ النَّبِيَّ عَنْ عَمَلٍ إذَا عَمِلْتُهُ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ، فَقَالَ عَلَيْكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ لِلَّهِ، فَإِنَّكَ لا تَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً؛ إِلاَّ رَفَعَكَ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً، وَحَطَّ بِهَا عَنْكَ(ب) خَطِيئَة " .(2 )

ره‌بیعه‌ی كورِی كه‌عبی ئه‌سله‌می ده‌فه‌رموێ: شه‌وان له‌خزمه‌ت پێغه‌ممه‌را صلى الله عليه وسلم ده‌مامه‌وه‌، كه‌ره‌سه‌ی ده‌ستنوێژه‌كه‌یم بۆ ئاماده‌ ده‌كرد، فه‌رمووی: داواكاریت چییه‌؟ پێم بلێ.. منیش گوتم: قوربان! ده‌مه‌وێ له‌به‌هه‌شتا هاوه‌ڵت بم.. فه‌رمووی: ئه‌ی شتێكی تر؟ عه‌رزم كرد: داوام ته‌نیا ئه‌وه‌یه‌. فه‌رمووی: ده‌ یارمه‌تیم بده‌ به‌سوجده‌ بردنی زۆر.. واته‌: سوجده‌ بردنی زۆر بۆ خوا یارمه‌تیده‌ره‌ بۆ ئه‌وه‌ی ئینسان ببیته‌ هاونشینی پێغه‌ممه‌ر صلى الله عليه وسلم له‌ به‌هه‌شتا..
مه‌عدان ده‌فه‌رموێ: پرسیارم له‌سه‌وبانی به‌نده‌ی ئازادكراوی پێغه‌ممه‌ر صلى الله عليه وسلم كرد له‌باره‌ی كرده‌وه‌یه‌كی وا بم باته‌ به‌هه‌شته‌وه‌.. ئه‌ویش فه‌رمووی: پرسیارم له‌پێغه‌ممه‌ر صلى الله عليه وسلم كردووه‌ ئه‌ویش فه‌رموویه‌تی: ئه‌گه‌ر ئه‌وه‌ت ده‌وێ سوجده‌ی زۆر بۆ خوا ببه‌.. چونكه‌ تۆ هه‌ر سوجده‌یه‌ك بۆ خوا ببه‌یت خوا به‌وسوجده‌یه‌ پله‌یه‌ك به‌رزت ده‌كاته‌وه‌، گوناهێكت لێ هه‌ڵده‌وه‌رێنێ..




1- أخرجه مسلم في كتاب الصلاة/ باب فضل السجود والحث عليه، ص:236، برقم: 754.
2- أخرجه مسلم في الصلاة/ باب فضل السجود والحث عليه، ص:235، برقم: 753. (أ) في دبلن: { عَنْ عَمَلٍ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ، فقالَ}.(ب) في دبلن: {وَحَطَّ عَنْكَ بِهَا}